Het is weer veeeeel te lang geleden dat ik in mijn Brummie reed. Hij startte niet en heeft een hele winter buiten op een parkeerplaatsje gespendeerd. Enne… hij ziet er verschrikkelijk uit op het moment… het spijt me zo Brum!!!

Maar! We kregen hem rijdende en samen met Anne heb ik toch even een ritje met ‘m gemaakt. Ik kon het niet helpen me intens gelukkig te voelen, I really really love this beast of steel (and rust… and paint)!

Ik aan het stuur!

"Fill her up baby!" "uh...him... fill HIM up!" "Uh... oh yes."

Dat is nou mijn spiegel... ik kan alleen door dat kleine ronde stukkie wat zien overigens.

Uh... ja... nou... dat was niet helemaal de bedoeling... We uh... uhm... nou ja... kwamen vast te zitten...